Watersporters zijn op papier sportiever dan in de praktijk

[quichot]

@henkvd, daar heb ik als topic starter in m'n eerste posting al wel aan gerefereerd:

Logisch, zult u zeggen met zo'n grote bak, maar daar gaat het lang niet altijd om.

Uiteraard ben ik me er van bewust dat ik niet overal terecht kan, ik wist waar ik aan begon toen ik het ruim 20 mtr lange scheepje kocht.
Maar waar het in de stelling om gaat is het in Nederland vanzelfsprekende gebrek aan bereidwilligheid om daaraan, waar het met een beetje goede wil wél zou kunnen, mee te werken. En dat dan ook nog eens omdat veel recreanten de wet niet kennen, en ten onrechte menen recht te hebben op een privéplaats.

[Popeye]

Op de bewuste plek in Maastricht heb ik één keer -het was op 12-7-2010- naar een aanlegplaats gezocht en werd toen vriendelijk uitgenodigd om bij een ander schip langszij te komen. (Ja wie wel mij nu niet langszij hebben ) Ik had brood nodig en was alleen van plan om even boodschappen te doen. Dubbel liggen en overnachten zou ik nooit doen als het even kan, maar als het vol ligt en er wil bij mij iemand langszij heb ik er geen probleem mee als ik alleen ben. Als mijn vrouw mee is, dan is de hond (bouvier) ook mee en dan krijg je een wat minder relaxte situatie (door vrouw en bouvier ). Dan moet je zelf ook niet buitenop willen liggen en met de hond over een aantal schepen de wal op om de hond uit te laten.
Laatst las ik een verhaal van mensen die bij iemand dubbel kwamen liggen. Zij hadden een stel jongelui aan boord die van de boot af in het water sprongen en steeds via de wal met smerige modderpoten weer terug gingen naar hun eigen schip. Dat is iets wat je ook niemand toewenst.
Je moet rekening met elkaar houden op het water en ook zoveel mogelijk elkaars privacy respecteren. Dat moet je doen als iemand langszij wil komen maar vooral ook als je bij iemand langszij ligt.
Dat gebrek aan sportiviteit en hulpvaardigheid was ik in 2007 ook al eens tegen gekomen. Een jachtje dat met duidelijk problemen al een uur op het Meppelerdiep langs de kant lag werd door diverse jachten voorbij gevaren. Mensen zwaaiden gewoon terug als ze om hulp vroegen, maar ik heb ook meegemaakt dat ik wel direct hulp kreeg nadat ik in een verder verleden, op het Leukermeer omsloeg met mijn houten zeilschouw.

Groet, Jack.

[quichot]

Het is ook vaak bangigheid voor het formaat van mijn scheepje. Meestal uit gebrek aan kennis. Ik heb daar (Maastricht) eens vastgemaakt achter een jachtje waarvan de schipper mij niet teruggroette, maar mij toepiepte: 'ik ben er niet blij mee dat je achter me ligt'. Nou, dan voel je je echt welkom. Op mijn vraag waarom niet zei hij: 'het zuigt hier, en dan schuif je zo maar een meter heen en weer'. Ik wees hem op mijn panstrak gevaren spring, 7 meter recht achteruit. Nog geen 3 cm rek. Maar ook zag ik hoe hij zelf was afgemeerd. 3 slaphangende touwtjes, vanaf zijn kikkertjes vrijwel haaks naar de wal, waar ze met onduidelijke knoedeltjes waren vast gepunnikt aan een electraleiding die daar loopt, een boldertje en een hekspijltje.
Toen ik hem daarop wees, liep hij rood aan. Ziedend voegde hij mij toe dat ik het helemaal fout deed, en dat hij op een cursus van de anwb had geleerd dat je op een rivier nooit aan strakke lijnen mocht liggen...

[sigdock]

Ik weet niet beter dan dat je eigenlijk altijd buren hebt, is 'bij ons' op het Marker- en IJsselmeer eigenlijk vaste prik in de havens tenzij je ergens als passant in een box kunt liggen. Als je geen buren wilt dan is ankeren denk ik een goede optie maar dat lijkt me op de rivieren en kanalen ook niet altijd eenvoudig. Ik kan me persoonlijk niet herinneren dat ik ooit 'geweigerd' ben, wel dat iemand een beetje sputterde en vond dat we de lijnen vooral niet te strak mochten leggen omdat het dan zou zou gaan piepen. En zoals ook al gesteld: er valt helemaal niets te weigeren.

[gast]

Ik weet niet beter dan dat je eigenlijk altijd buren hebt, is 'bij ons' op het Marker- en IJsselmeer eigenlijk vaste prik in de havens tenzij je ergens als passant in een box kunt liggen. Als je geen buren wilt dan is ankeren denk ik een goede optie maar dat lijkt me op de rivieren en kanalen ook niet altijd eenvoudig. Ik kan me persoonlijk niet herinneren dat ik ooit 'geweigerd' ben, wel dat iemand een beetje sputterde en vond dat we de lijnen vooral niet te strak mochten leggen omdat het dan zou zou gaan piepen. En zoals ook al gesteld: er valt helemaal niets te weigeren.

Dan ben ik heel benieuwd wat je gaat ondernemen als iemand wel zou weigeren

[Bejakruiser]

Dan ben ik heel benieuwd wat je gaat ondernemen als iemand wel zou weigeren

Inderdaad, ik vind dat je altijd kunt weigeren. Zeker als het schorrie morrie volk is. Maar het is van meer factoren afhankelijk.
Weigeren mag volgens de wet misschien niet, maar te hard rijden ook niet.

[quichot]

Dan ben ik heel benieuwd wat je gaat ondernemen als iemand wel zou weigeren

Nou, niets natuurlijk. Weggaan. Doorvaren. De sfeer is toch bedorven, en wel door 100% schuld van de weigeraar. Daar wil je niet eens naastliggen, daar wil je een torpedo op afschieten.

Nee @bejakruiser, je kunt niet altijd weigeren. Zo gaan wij niet met elkaar om op het water, hoop ik tenminste. Maar het bevestigt wél mijn eerder geuite vermoeden, dat op het water meer en meer een automobilistenmentaliteit ontstaat.
Vergelijken met te hard rijden gaat dan ook volledig mank. Wat je er feitelijk mee zegt komt griezelig dicht bij het principe van de middelvinger: doe er maar wat aan, helaas pindakaas.
Nu denk ik niet dat jij zo in elkaar zit, maar bedenk dat het zo kan het worden opgevat.
Die wet is er niet voor niets. Grote steden aan het water zijn etappeplaatsen. Daar moet je 's avonds na een lange reis aan een openbare kade terechtkunnen, punt. Zonder gemor of gemiep van je buurman!

[De Waalschokker]

Ik lig met mijn schuit in de winter aan de (vlottende) steiger ivm met heftige (snelle) hoogte verschillen van de waterstand, in de zomer speelt dit niet en lig ik aan de bezoekerssteiger, enkele keren in het seizoen is het vol in de jachthaven en liggen ze vastgemaakt aan mijn bootje, heb ik geen probleem mee, het enige waar ik me zorgen over maak is : hoe ziet hun elec. instalatie eruit, hoe is het gesteld met de overige zaken die gevaar kunnen opleveren voor mij(n schuit).
Terecht opgemerkt door een gewaardeerd poster, en uiterst scherpzinnig ook nog eens ("waar is dit" heeft deze goede man heel vaak juist ) kan je op kanalen en aanverwanten geen plaats claimen want is geen privébezit.
In feite gaat het om de aloude vraag, bestaat er nog hoffelijkheid onder de mensen, zelfs buiten de watersport?
Goed, iets naast de stelling maar waar ik wou reageren, is al een slotje op nl het draadje in de prullenbak :"arbitrage", kwam er een onbeschofterik als een Broekie of leugenachtige stoker Harini of nog enkele van het te mijden soort van forumers naast mij liggen...tja dat zou niet gaan, eender waar gewoonweg niet, zelfs op een publieke ligplaats.
Tussen haakjes de reden dat ik op dit forum blijf (posten ) is omdat ik een PB'tje heb gekregen dat motiverend werkt, bedankt voor de persoon die het aanbelangd.

[gast]

Nou, niets natuurlijk. Weggaan. Doorvaren. De sfeer is toch bedorven, en wel door 100% schuld van de weigeraar. Daar wil je niet eens naastliggen, daar wil je een torpedo op afschieten.

Nee @bejakruiser, je kunt niet altijd weigeren. Zo gaan wij niet met elkaar om op het water, hoop ik tenminste. Maar het bevestigt wél mijn eerder geuite vermoeden, dat op het water meer en meer een automobilistenmentaliteit ontstaat.
Vergelijken met te hard rijden gaat dan ook volledig mank. Wat je er feitelijk mee zegt komt griezelig dicht bij het principe van de middelvinger: doe er maar wat aan, helaas pindakaas.
Nu denk ik niet dat jij zo in elkaar zit, maar bedenk dat het zo kan het worden opgevat.
Die wet is er niet voor niets. Grote steden aan het water zijn etappeplaatsen. Daar moet je 's avonds na een lange reis aan een openbare kade terechtkunnen, punt. Zonder gemor of gemiep van je buurman!

Dat zijn gewoon verschillende meningen, heeft niks met een automobilistenmentaliteit te maken.
De meeste automobilisten houden zich gewoon rustig en zijn netjes, echter de hufters vallen op.
Ik heb 4 jaar geleden ook met pech gelegen op het zwarte water en er was pas na een uur iemand die me een sleep gaf, er waren toen al 30 a 40 boten gepasseerd.
Ook op het water zal een hufter zich onderscheiden, iemand die netjes aangeeft dat hij liever niet heeft dat iemand naast hem ligt is geen hufter.
Tja en dan is er een wet die aangeeft dat je het moet toelaten, deze is echter geschreven maar niet uitvoerbaar. En gooi je dit iemand voor de voeten dan denk ik dat je niet echt een gezellige buurman hebt.
Ik denk in deze dat het situatie afhankelijk is, ik zal het niet prettig vinden als ik ergens in Friesland lig maar plaatsen waar het topdruk is en het normaal is zal ik waarschijnlijk anders beoordelen.

[henkvd]

Een stelling waar ook hier we er niet echt uitkomen,zijn we toch niet zo tolerant als Nederlanders dan !
Doorgaans niet meer, zoals hier en daar al opgemerkt, maar als de omstandigheden daarom vragen zou wat meer begrip mogen worden getoond.
Langszij liggen doe je niet voor de lol, maar simpel om dat er geen ander mogelijkheid is, dat laat het voorbeeld van de wadenhavens zien, aan de andere kant als er bekenden zijn is langszij liggen in ene weer normaal, zonder dat daar een noodzaak voor is.

Is het dan de angst voor het onbekende, wie zijn die rare mensen, heb ik overlast van ze ! Persoonlijk heb ik op deze manier toch al een handje vol watersport vrienden over gehouden door langszij liggen, waar heel wat gezellige avonden uit voort kwamen.